นานแล้วล่ะนะที่งาน The grand pattaya international music festival 2006 จบลงไปแล้ว แต่ความความทรงจำและความรู้สึกดี ๆ ที่เกิดขึ้นยังอยู่ในใจอยู่เลย
Credit :: E F M
บรรยากาศที่สนามบินวันที่ไปรับ ( 17 มีนา )ในช่วงเช้า คนก็ไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่หรอก แต่พอช่วงบ่ายและยิ่งใกล้เวลาที่ SJ จะออกมานะคนเยอะมาก ๆ เราก็ดีใจนะได้ยืนอยู่หน้าเลยอ่ะ แต่การอยู่หน้าก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลย เห็นนิดเดียวแถมยังถ่ายรูปไม่ได้สักกะรูปเลย ไม่แค่นั้นนะ SJ ยังไปออกทางพิเศษอีกตะหาก สรุปแล้วว่าที่สนามบินเราไม่ได้ ไม่เห็นอะไรเลย
OK !! ไม่เป็นรัย ตามต่อไปที่ตึก gmm ตอนนี้เราไม่รู้เลยว่า SJ ยังอยู่ที่ตัวอาคารสนามบินรึป่าว ?? ออกไปรึยัง ?? แต่ก็ไม่สนแล้วล่ะ รีบโบกรถ taxi ไปตึก gmm อัดกับเพื่อนอีก 6 คน จากดอนเมืองไปตึก gmm ก็ไม่ใช่ใกล้ ๆ ทรมานมากกกกก ปวดขา ปวดเอว ตะคริวก็กิน ขยับกันไม่ได้เลย แต่ก็ไม่เป็นรัย อดทนเพราะตอนนี้มันก็ไกล้ถึงตึก gmm แล้ว ในตอนที่กำลังติดไฟแดงอยู่ เราสังเกตเห็นเด็กกลุ่มหนึ่งวิ่งตามริมฟุตบาทเราก็มองตาม " เอ๊ะ !! จำได้เด็กที่ไปรับ SJ ที่สนามบินนี่นา " พวกเขาวิ่งไปที่รถบัสสีแดงที่จอดติดไฟแดงอยู่ห่างจากรถ taxi ของเราแค่นิดเดียว " เฮ้ย ๆๆๆ อย่าบอกนะว่านั่นรถ SJ " เราคิดได้แค่นั้นบอกเพื่อนในรถ taxi ดูตาม " ใช่แน่ ๆ " ทุกคนจ่ายเงินเสร็จ วิ่งลงจากรถ taxi กลางสี่แยกไฟแดงเลย รีบวิ่งไปที่รถบัสสีแดงคันนั้น พอไปถึง โอ้วววว ..... leeteuk หล่อมากกกกก .... นั่งข้างกันกับ shindong เค้าก็มองลงมา (พวก ) เรา ก็โบก ๆ มือให้ เค้ายิ้มรับ น่ารักมาก ๆ โดยในช่วงนั้นลืมไปเลยว่าไปยืนกรี๊ดอยู่กลางสี่แยกไฟแดง คนก็มอง แต่ไม่ยักอาย แล้วเราก็ออกวิ่งนำรถ SJ ไป เพื่อไปรอรับที่หน้าตึก gmm ต่อ โหห..... ขอบอกว่าเหนื่อยมาก ๆ แล้วพอเราวิ่งได้สัก 3 นาที ไฟเขียวค่ะ ( มีคนจากข้างหลังตะโกนมาบอกว่าไฟเขียวแล้ว ) แค่นั้นแหละค่ะวิ่งตาแหกกันเลยทีเดียว ตอนนี้เราวิ่งถึง หน้า มศว ประสานมิตรแล้ว ก็เลยหันหลังมาดูเพื่อดูว่ารถ SJ ใกล้จะถึงเรารึยัง " เฮ้ยยยยย " รถ SJ วิ่งตามเรามาเลยอ่ะ เร็วมาก ( ก็แรงรถ กะแรงคนวิ่งนี่นะ ) ตอนนั้นมีเราคนเดียวที่วิ่งอยู่ริมฟุตบาท บางส่วนวิ่งนำเราแล้วก็ไปถึงตึก gmm แล้ว บางคนก็วิ่งตามหลังเรามา แต่ก็ทิ้งระยะพอสมควร ทั้ง leeteuk กะ shindong มองมาเห็นเราวิ่งด้วย ลีทึกยิ้มแล้วก้มหัวนิด ๆ ด้วย อ๊ากกกกกส์ ... รอยยิ้มนั่นของเราหรอเนี่ยยยย .... กำลังวิ่งได้กำลังดี อีทึกยิ้ม ขาสั่นเลยอ่ะ แต่ก็กัดฟันวิ่งต่อไป ตอนนี้รถ SJ จอดที่หน้าตึก gmm แล้ว เราวิ่งต่ออีกสักพักค่อยถึง เหมือนจะตายเลยอ่ะ ... เหนื่อยมากกก .. วิ่งไกลอ่ะ วิ่งตลอดด้วย ไม่ได้หยุดเลย หายใจสักพัก เงยหน้าขึ้นมองบนรถบัส กรี๊ดดดดดดด ....hangeng ( เฮียฮัน )หล่อมากกกกกกก .... สุด ๆ เลยอ่ะคนนี้ ตาค้างไปสักพัก ค่อยยกกล้องขึ้นมาถ่ายรูป ทั้งมือสั่นเลย
แล้วทางสต๊าฟก็ให้ SJ ลงมาเป็นเซต เราก็มารอที่ประตูตึก gmm เราจำได้ 2 เซตนะ ก็มีเซต ของ sungmin kibum eunhyuk shindong เซตนี้ทำปลื้มสุด ๆ เพราะเราชอบ ซองมิน กะคิบอมอ่ะนะ ซองมินมาคนแรกเราเข้าไม่ถึงอ่ะ แต่คิบอม เราวิ่งเข้าไปข้าง ๆ เลยนะ แล้วเรียก คิบอม ๆๆ ซึ่งในตอนนั้นไม่ใครเรียกชื่อคิบอมหรือคนอื่น ๆ เลย มีแต่เสียงกรี๊ด แล้วก็ถ่ายรูปกันแบบว่า กดเอา ๆ แต่เราไม่ถ่าย ( คือมันถ่ายยากเกินไป เลยไม่ถ่ายดีกว่า ) เราก็ยังพยายามเดินตามแล้วเรียกชื่อคิบอมต่อไป ความพยายามได้ผล คิบอมหันมายิ้ม ก้ม ๆ ให้ด้วย ตาค้าง น้ำตาคลอเลยอ่ะ ซึ่งในขณะนั้นเรายืนห่างจากคิบอมแค่ ศอกเดียวเองนะ เหมือนความฝันเลย ครั้งหนึ่งในชีวิต " คิบอมยิ้มให้เราด้วยยยยยย " ถึงแค่ชั่วพริบตาเดียว แต่ก็เป็นช่วงเวลาหนึ่งที่เรา จะจำไปตลอดชีวิตเลย ดีใจสุด ๆ ดีใจได้ไม่นาน เซตต่อไปค่ะ นำมาด้วย heechul hangeng donghae siwon เซตนี้สุดยอดเลย ... เพราะเราชอบทุกคนเลย ฮีชอลเราเข้าไม่ถึง ( อีกแล้ว ) ตอนนี้คือเราเบียดเพื่อที่จะถ่ายรูป ทงแฮ ให้ได้ แต่คนที่อยู่ข้างหลังเราเบียดเข้ามาแรงมาก เราสะดุดขาใครก็ไม่รู้ แต่แบบว่าแปะหลังสต๊าฟเลยอ่ะ มือหนึ่งถือกล้อง แต่อีกมือหนึ่งตอนนี้เหมือนจับอะไรอยู่ เลยเบี่ยงตัวออกจากหลังสต๊าฟ แล้วมองดู กรี๊ดดดดดดด ..... เราจับมือ ทงแฮ เฉยเลยอ่ะ กำแน่นซะด้วย ด้วยความกลัวล้ม แบบพอเห็นแบบนั้น อึ้งไปเลย ( โชคดีไปแล้วเรา ) แต่ก็นะ ไม่ยอมปล่อย จับมือทงแฮแล้วพยายามเบียดเดินตามไป จน ซีวอนสังเกตเห็นอ่ะ ซีวอนก็แบบว่ามอง ๆ มาที่มือเรา กะ ทงแฮ แล้วก็ยิ้ม ๆ ทงแฮ ก็แบบว่ายิ้มเขิล ๆ โอ๊ยยยยย ... จะบ้าตาย เราประทับใจมาก ๆ น้ำตาก็กำลังจะไหล จนถึงหน้าลิฟท์ ก็ถึงปล่อยมือทงแฮ เราก็โบกมือให้ เค้าก็ยิ้ม ก้ม ๆ หัวนิดหนึ่ง แล้วประตูลิฟท์ก็ปิดไป ทั้งที่ ทงแฮสามารถที่จะสลัดมือเราทิ้งหรือไม่ก็ทำหน้าไม่พอใจนิด ๆ ก็ได้ ... แต่ ทงแฮก็ไม่ได้แสดงมันออกมา " ทงแฮ ขอบคุณมากนะ .. ขอบคุณมากจิง ๆ นายน่ารักมาก ๆ "
^ รูปนี้จับมือข้างหนึ่ง อีกข้างถ่าย น่าร๊ากกกก ...
หลังจากนั้น เราก็เดินไปขอบคุณการ์ดคนนั้นที่เห็นเราจับมือทงแฮ แต่ก็ไม่ได้ไล่เราเลย ให้เราได้จับมือ ทงแฮตั้งแต่ที่ประตูตึก gmm จนกระทั่ง ทงแฮ ขึ้นลิฟท์ไป เราร้องไห้ออกมาเลย ทั้ง คิบอม และ ทงแฮ .... น่ารักมาก จิง ๆ หลังจากนั้นเราก็นั่งฟังวิทยุ แล้วดื่มน้ำ บางคนก็กดดูรูปที่เพิ่งถ่ายมาได้ แต่ละคนดูสีหน้ามีความสุข เราก็เหมือนกัน ดีใจและสุขสุด ๆ เลยล่ะ
พอพักที่ตึก gmm ได้สักพัก เลยพากันออกเดินทางไปดักรอที่ chanal v ไปแบบสุ่ม ๆ แต่ก็ไปถูกอย่างฉิวเฉียด SJ ไปโดยใช้รถตู้เพราะทางค่อนข้างแคบและซอยลึก ที่ chanal v เหมือนที่สนามบินเลยล่ะ เราไม่ได้อะไรเลย รูปก็ถ่ายไม่ได้ ตอนแรกก็กะว่าจะกลับแล้วนะ รู้สึกว่ายังไม่พอ เลยตามไปต่อที่ seed fm ที่นี่ประทับใจอีกแล้ว พอมาถึงที่ตึก อสมท คนน้อยพอสมควรค่ะ เพราะว่ามันมืดแล้ว บางส่วนคงจะกลับบ้าน แล้วก็บางส่วนยังออกมาจากซอย chanal v ไม่ได้ ตอนนี้ SJ ขึ้นไปบนตึก อสมท แล้ว เราก็รออยู่ข้างล่างนั่งฟังวิทยุรอไป จนกระทั่งสัมภาษณ์เสร็จ รถตู้ 2 คันมาจอดคอยรับที่หน้าตึก เราเลยวิ่งไปดักรอถ่ายที่หน้าประตูรถตู้เลย ก็ถ่ายได้อ่ะนะ คันแรกเราจำได้แค่ 3 คนมี ฮีชอล ซองมิน แล้วก็คิบอม เพราะ 3 คนนี้นั่งแถวแรกของรถตู้คันแรก
ก็ถ่าย ๆ ไป กำลังถ่ายอยู่ดี ๆ
" ปึก !! " หัวคิบอมชนกล้องเราเฉยเลยอ่ะ ประมาณว่าคิบอมนั่งอยู่บนรถตู้แล้วล่ะนะ แต่ลุกขึ้นให้ใครเบียดขึ้นรถตู้อีกคนนี่แหละ เราก็จำไม่ได้ พอลุกมันก็ต้องก้ม เลยชนกันกะกล้องเรา เราเลยก้มประมาณว่าขอโทษ คิบอมก็ก้ม ๆ รู้สึกว่าจะขอโทษเราเหมือนกัน แล้วคิบอมก็หัวเราะอ่ะ คิบอมไม่เท่าไหร่ ซองมินก็ฮาด้วยคน เราเลย ( กล้า ) หัวเราะอีกคน .. 55 (เรากะเพื่อนที่ยืนอยู่ตรงนั้น 3-4 คนทำ ซารัง ให้คิบอม คิบอมก็ตอบมาด้วยนะ น่ารักมาก ๆ ) พอรถตู้คันแรกเต็ม ก็เลื่อนออกมา เพื่อให้คันที่ 2 จอดรอรับ SJ เซตที่2 คันแรกก็จอดรออยู่ เราก็วิ่งตามมาถ่ายรถตู้คันแรกต่อ ส่วนคันที่ 2 ให้เพื่อนถ่าย แบ่งกัน ๆ แล้วก็คิดดูนะว่าตอนนี้มืดแล้ว รถตู้ก็ติดฟิมล์ แน่นอนว่ามองไม่เห็นในรถตู้เลย ก็กะ ๆ เอาว่าคนไหนนั่งไหน ถ่าย ๆ ออกมาเลย ด้วยความมีเวลา ( รอ SJ เซต 2 ขึ้นรถให้เสร็จอยู่ ) ก็เลยเปิดดูรูปที่ถ่ายไปด้วย ค่อยดูรู้เรื่องหน่อยเพราะในรูปมีแสง flast ช่วย แต่บางรูปก็ยังดูไม่ออก มีแฟนคลับคนอื่นที่ยืนถ่ายกะเราก็เป็นเหมือนเราอ่ะถ่ายยาก ( พวก ) เราก็คงจะทำหน้าแบบงง ๆ มึน ๆ ออกไป ประมาณว่า " รูปนี้มันอะไรว่ะ " ดูเสร็จก็ถ่ายต่อไป ... ติดมารูปหนึ่ง คิบอมยิ้มแบบว่าเหมือนตลกแฟน ๆ ที่ยืนถ่ายรูป แล้วมันถ่ายยาก ดูยาก ... แถมยังทำหน้า งง ๆ มึน ๆ ( โง่ ๆ ) 55 เวลากดดูรูป ... พอเห็นรูปนี้สิ่งเดียวที่คิดได้ ... คิบอมใจร้ายอ่ะ ..
แต่ก็นะ .. ถ่ายยากจิง ๆ ถ่ายรูปฮีชอลมาได้เหมือนกันแต่หน้างอมาก ... คงง่วงนอนมั้ง แต่ฮีชอลก็ไม่ปิดม่านนะ .. ก็ให้ถ่ายรูปอ่ะ ... ตอนถ่ายเราบอกตรง ๆ เลยว่ากลัว กลัว ฮีชอล โกรธนะ เราก็ค่อย ๆ ยกกล้องขึ้นประมาณว่า " ขอถ่ายนะ รูปเดียว จะถ่ายแล้วนะ ถ่ายล่ะนะ " แล้วก็ค่อย ๆ กดชัตเตอร์ ถ่ายเสร็จฮีชอลก็ไม่ได้อะไรนะ นั่งเฉยเหมือนเดิม ไม่ได้หันมามอง หรืออะไรเลย ( เหมือนเหม่ออยู่อ่ะ ) ขอบอกเลยว่า โล่ง 55 ไม่เคยถ่ายรูปใครแล้วกลัวแบบนี้
พอรถตู้คันที่ 2 เต็ม คันแรกก็วิ่งออกไปตามด้วยคันที่ 2 หลังจากนี้เราไม่ได้ตามต่ออ่ะนะเวลาก็เกือบ 3 ทุ่มแล้ว เลยตัดสินใจกลับ พรุ่งนี้ ( 18 มีนา ) ก็ต้องเดินทางไป พัทยาแต่เช้า การตามในวันแรกจบไป สนุกและประทับใจมาก ๆ จะจำไว้ไม่ลืมเลย
เราคงจะได้เล่าเฉพาะวันแรกที่ตามนะ เพราะตอนไปที่พัทยาเราก็ตามเหมือนเพื่อนคนอื่น ๆ แต่ก็ดีใจนะที่ได้ดู concert อยู่หน้าเวทีเลย การแสดงสุดยอดมาก ... สนุกมากกกก ...
*** ทุกสิ่งทุกอย่างที่เราเล่ามาทั้งหมดใน blog นี้ เราไม่ได้แต่งเติมอะไรลงไปเลยแม้แต่นิดเดียว ทุกอย่างเป็นเรื่องจริง มันคือสิ่งที่เราประทับใจ และก็แค่อยากจะเล่าออกมาเพื่อบอกว่า พวกเค้าน่ารักกันมาก ๆ ไม่หยิ่งแถมยังขี้เล่นอีกด้วย ***
**/\** คนที่ต้องขอบคุณไว้ ณ ที่ตรงนี้เลยก็คือ พี่สต๊าฟคนนั้นที่ทำให้เราได้จับมือ ทงแฮ สมใจ และทุก ๆ คนเลย ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการมาของ SJ ในครั้งนี้
**/\** ขอบคุณ SJ ที่ทำให้เรามีความสุขได้มากขนาดนี้ ... ขอบคุณมาก ๆ จะไม่มีวันลืมเลย ....
** รูปที่เอาลงอาจจะไม่ค่อยชัด เด๋วเราจะเอามาลงใหม่ชัดกว่านี้แล้วกัน อิอิ ...
edit @ 2006/04/20 17:49:16
.jpg)
